ข้ามไปเนื้อหา ข้ามไปเนื้อหา
คู่มือไก่ชน อ่านเพิ่มเติม
บทความ

ไก่ชน: 5 ขั้นป้องกันไข้หวัดนก

การป้องกันไข้หวัดนกในไก่ชนต้องเริ่มจากการแยกสัตว์ การควบคุมคน อุปกรณ์ และแหล่งน้ำ ไม่ใช่รอให้ไก่มีอาการก่อนรักษา คู่มือไก่ชนแนะนำผู้เลี้ยงในประเทศไทยให้ตรวจโรงเรือนทุกวัน และใช้หลักความปลอดภัยทางชีวภา...

19 พฤศจิกายน 2569 5 min read
ไก่ชน: 5 ขั้นป้องกันไข้หวัดนก

การป้องกันไข้หวัดนกในไก่ชนต้องเริ่มจากการแยกสัตว์ การควบคุมคน อุปกรณ์ และแหล่งน้ำ ไม่ใช่รอให้ไก่มีอาการก่อนรักษา คู่มือไก่ชนแนะนำผู้เลี้ยงในประเทศไทยให้ตรวจโรงเรือนทุกวัน และใช้หลักความปลอดภัยทางชีวภาพตามแนวทางกรมปศุสัตว์ เพราะเชื้อไข้หวัดนกสายพันธุ์ H5N1 และ H7N9 อาจแพร่ผ่านมูล น้ำลาย น้ำมูก ฝุ่น หรืออุปกรณ์ที่ปนเปื้อน การสัมผัสสัตว์ปีกป่วยหรือตายยังเพิ่มความเสี่ยงต่อคน โดยเฉพาะผู้ดูแลฟาร์มและผู้จับไก่โดยไม่สวมอุปกรณ์ป้องกัน องค์การอนามัยโลกและองค์การสุขภาพสัตว์โลกให้ความสำคัญกับการเฝ้าระวัง การแจ้งเหตุ และการจำกัดการเคลื่อนย้ายสัตว์ การแยกไก่ใหม่อย่างน้อย 14 วัน ตรวจอาการเช้าเย็น และทำความสะอาดจุดสัมผัสทุกวัน จึงเป็นมาตรการพื้นฐานที่ควรทำทันที

Fire Portals · ทดลองเล่นฟรี

โรงเรือนไก่ชนสะอาดมีตาข่ายปิดสนิท ผู้เลี้ยงตรวจไก่ด้วยสีหน้าระมัดระวัง

ไข้หวัดนกแพร่ได้อย่างไร และทำไมไก่ชนจึงต้องระวังเป็นพิเศษ

ไก่ชนมีการเคลื่อนย้ายเพื่อฝึก ซ้อม หรือเข้าสนาม จึงมีโอกาสพบไก่จากหลายพื้นที่และสัมผัสอุปกรณ์ร่วมกันมากกว่าไก่ที่เลี้ยงอยู่กับที่ เชื้ออาจติดมากับรองเท้า กรง รถขนส่ง มือผู้ดูแล น้ำจากแอ่ง หรือฝุ่นที่มีมูลสัตว์ปนอยู่ ดังนั้นการป้องกันไข้หวัดนกในไก่ชนต้องควบคุมทั้งตัวไก่และเส้นทางที่เชื้อเดินทางเข้าฟาร์ม

ตามข้อมูลของ องค์การอนามัยโลก ไข้หวัดนกเป็นโรคไวรัสที่พบในสัตว์ปีกและบางสายพันธุ์สามารถติดคนได้ ขณะที่ กรมควบคุมโรค แนะนำให้หลีกเลี่ยงการสัมผัสสัตว์ปีกป่วยหรือตายโดยตรง แนวทางที่ใช้ได้จริงคือ “แยกสัตว์เสี่ยง แจ้งเหตุเร็ว และทำความสะอาดอย่างสม่ำเสมอ” อย่าซื้อยาปฏิชีวนะมาใช้เอง เพราะยาปฏิชีวนะไม่สามารถกำจัดไวรัสได้ และอาจทำให้การวินิจฉัยล่าช้า

หากพบไก่ตายผิดปกติหลายตัว หายใจลำบาก มีน้ำมูก หน้าบวม หงอนคล้ำ ท้องเสีย หรือไข่ลดลงรวดเร็ว ให้หยุดเคลื่อนย้ายไก่ทันที จากนั้นแยกพื้นที่และติดต่อปศุสัตว์อำเภอหรือสัตวแพทย์ การปกปิดเหตุเพราะกลัวเสียชื่อฟาร์มทำให้เชื้อแพร่ไกลกว่าเดิม และอาจกระทบคนในบ้านด้วย

ศึกษาการจัดโรงเรือนเพิ่มเติมได้จาก คู่มือจัดโรงเรือนไก่ชนให้ปลอดภัย

หากต้องการวางระบบดูแลไก่ชนตั้งแต่ต้น เริ่มจากข้อมูลที่ตรวจสอบได้จะปลอดภัยกว่าเดาสุ่ม

เรียนรู้เพิ่มเติม

ขั้นที่ 1: จัดโรงเรือนให้ตัดวงจรเชื้อ

โรงเรือนไก่ชนควรปรับตรงไหนก่อน?

โรงเรือนไก่ชนควรมีหลังคาแห้ง อากาศถ่ายเท ตาข่ายป้องกันนก และพื้นทำความสะอาดได้ง่าย โดยแยกพื้นที่เลี้ยงออกจากจุดรับไก่ใหม่และพื้นที่เก็บอาหารอย่างชัดเจน ควรมีรองเท้าเฉพาะโรงเรือน จุดล้างมือ และภาชนะไม่ใช้ร่วมกับฟาร์มอื่น เพื่อลดการนำเชื้อ H5N1 หรือ H7N9 เข้าสู่ฝูง

เริ่มจากทำแผนผังพื้นที่ให้มี 3 เขต ได้แก่ เขตสะอาด เขตเปลี่ยนผ่าน และเขตเสี่ยง เขตสะอาดใช้เลี้ยงไก่ปกติ เขตเปลี่ยนผ่านใช้เปลี่ยนรองเท้าและล้างมือ ส่วนเขตเสี่ยงใช้รับไก่ใหม่ กักไก่ป่วย และเก็บมูล วิธีนี้ดีกว่าการวางถาดน้ำยาฆ่าเชื้อไว้หน้าประตูเพียงอย่างเดียว เพราะถาดที่มีมูลหรือดินปนจะลดประสิทธิภาพของน้ำยาอย่างมาก

  • ปิดช่องที่นกป่า หนู และสัตว์เลี้ยงเข้าถึงอาหารหรือน้ำได้
  • ยกภาชนะอาหารและน้ำเหนือพื้น ไม่วางใกล้มูลหรือแอ่งน้ำ
  • แยกกรงซ้อม กรงพัก และกรงกักกันออกจากกัน
  • บันทึกวันที่ล้างพื้น เปลี่ยนวัสดุรอง และตรวจตาข่าย
  • ห้ามนำกรงจากสนามกลับเข้าโรงเรือนโดยไม่ล้างและฆ่าเชื้อ

องค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติเน้นว่าการป้องกันระดับฟาร์มต้องลดการสัมผัสระหว่างสัตว์เลี้ยงกับสัตว์ป่าและสิ่งแวดล้อมปนเปื้อน อ้างอิงแนวทางได้จาก องค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติ จุดที่มักถูกมองข้ามคือพัดลมและผ้าใบ เพราะฝุ่นจากมูลสามารถสะสมแล้วฟุ้งกลับเข้าคอกได้ จึงควรล้างตามรอบ ไม่ใช่รอให้เห็นคราบชัดเจน

ผู้ดูแลสวมรองเท้าบูทยางล้างกรงไก่ชนข้างจุดฆ่าเชื้อหน้าฟาร์ม

ขั้นที่ 2: ควบคุมไก่ใหม่ คน และอุปกรณ์

ต้องกักไก่ใหม่กี่วันจึงปลอดภัยขึ้น?

ควรกักไก่ใหม่อย่างน้อย 14 วันในพื้นที่แยกจากฝูงเดิม และตรวจอาการทุกวัน แต่ 14 วันไม่ใช่ใบรับรองว่าไม่มีเชื้อ หากไก่มาจากพื้นที่มีการระบาดหรือมีประวัติเสี่ยง ควรปรึกษาสัตวแพทย์เรื่องการตรวจเพิ่มเติมและระยะกักกันที่เหมาะสม

ก่อนนำไก่เข้าฟาร์ม ให้จดแหล่งที่มา วันที่ซื้อ ผู้ขนส่ง และพื้นที่ที่ไก่เคยอยู่ ข้อมูลนี้สำคัญเมื่อกรมปศุสัตว์ต้องสอบสวนโรค อย่ารวมไก่ใหม่กับไก่เก่าทันที แม้ไก่จะกินอาหารดีและดูแข็งแรง เพราะสัตว์บางตัวอาจอยู่ในระยะฟักตัวหรือมีเชื้อโดยยังไม่แสดงอาการ การสังเกตเพียงสีหน้าและความคึกคักจึงไม่เพียงพอ

คนและอุปกรณ์เป็นเส้นทางแพร่เชื้อที่สำคัญพอ ๆ กับไก่ ให้ผู้ดูแลทำงานจากฝูงสุขภาพดีไปยังพื้นที่กักกัน และทำงานกับไก่ป่วยเป็นลำดับสุดท้าย หากต้องเข้าไปในหลายฟาร์มภายในวันเดียว ควรเปลี่ยนเสื้อผ้า รองเท้าบูท และถุงมือทุกครั้ง ไม่ใช้ผ้าขนหนู กรง ผ้าคลุม หรืออุปกรณ์ซ้อมร่วมกัน

การกักกันที่มีคุณภาพควรมีรายการตรวจดังนี้

  1. ตรวจการกินน้ำและอาหารเช้าเย็น
  2. สังเกตการหายใจ น้ำมูก อุจจาระ และสีหงอน
  3. ชั่งน้ำหนักตามรอบเดียวกันเพื่อดูการลดลงผิดปกติ
  4. แยกอุปกรณ์และบันทึกผู้สัมผัสทุกคน
  5. ห้ามย้ายไก่ออกจนกว่าจะครบระยะและไม่มีสัญญาณเสี่ยง

วิธีคัดไก่ชนใหม่และวางแผนกักกัน

การกักกันไม่ใช่การเสียเวลา แต่เป็นต้นทุนเล็กเมื่อเทียบกับการเสียไก่ทั้งฝูงและต้องหยุดการเคลื่อนย้าย

เรียนรู้เพิ่มเติม

ขั้นที่ 3: จัดการน้ำ อาหาร และมูลอย่างถูกวิธี

น้ำและอาหารแบบใดลดความเสี่ยงไข้หวัดนก?

น้ำดื่มต้องสะอาด ไม่ขัง และไม่เปิดให้ห่าน เป็ด นกป่า หรือหนูเข้าถึง ส่วนอาหารควรเก็บในภาชนะปิดสนิทเหนือพื้น การป้องกันไข้หวัดนกในไก่ชนจะได้ผลน้อยลงทันที หากโรงเรือนสะอาดแต่ใช้น้ำจากแอ่งร่วมกับสัตว์ปีกภายนอก

เปลี่ยนน้ำทุกวันและล้างภาชนะจนไม่มีเมือกลื่น หากใช้น้ำจากบ่อควรตรวจคุณภาพตามความเหมาะสม และป้องกันไม่ให้น้ำไหลย้อนจากพื้นที่ล้างกรงกลับเข้าสู่แหล่งน้ำดื่ม อาหารที่ตกพื้นไม่ควรตักกลับใส่ถัง เพราะอาจปนมูลหรือสารคัดหลั่ง ควรทิ้งและทำความสะอาดจุดให้อาหารทันที

การจัดการมูลต้องลดฝุ่นฟุ้ง ไม่กวาดแห้งแรง ๆ และไม่ใช้เครื่องเป่าลมในโรงเรือนที่มีไก่อยู่ ให้พรมน้ำเล็กน้อยก่อนเก็บ ใช้ถุงมือ หน้ากาก และรองเท้าที่แยกจากพื้นที่บ้าน มูลและวัสดุรองพื้นควรนำไปเก็บในจุดปิด ไม่เทลงคลอง บ่อ หรือพื้นที่ที่เป็ดและนกป่าเข้าถึงได้

ข้อควรจำที่หลายฟาร์มพลาดคือ น้ำยาฆ่าเชื้อไม่สามารถแทนการล้างคราบสกปรกได้ ต้องทำตามลำดับ “เก็บมูล ล้างคราบ ล้างน้ำ แล้วจึงฆ่าเชื้อ” และต้องใช้ความเข้มข้นตามฉลาก ผู้เลี้ยงไม่ควรผสมน้ำยาหลายชนิดเอง เพราะอาจเกิดไอระคายเคืองหรือทำให้ประสิทธิภาพลดลง

“การล้างมือเป็นมาตรการป้องกันโรคที่ง่ายและสำคัญ” เป็นหลักการที่สอดคล้องกับคำแนะนำของ ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคแห่งสหรัฐอเมริกา โดยเฉพาะหลังจับไก่ กรง มูล หรืออุปกรณ์สนาม

ภาชนะน้ำไก่ชนยกสูงจากพื้นข้างถังอาหารปิดสนิทในโรงเรือนโปร่ง

ขั้นที่ 4: เฝ้าระวังอาการและป้องกันคนในบ้าน

อาการใดต้องหยุดเคลื่อนย้ายไก่ทันที?

อาการที่ควรหยุดเคลื่อนย้ายไก่ทันที ได้แก่ ตายกะทันหันหลายตัว หายใจลำบาก ไอ มีน้ำมูก หน้าหรือหัวบวม หงอนและเหนียงคล้ำ เดินเซ ท้องเสีย หรือกินอาหารลดลงพร้อมกันหลายตัว หากคนสัมผัสไก่เสี่ยงแล้วมีไข้ ไอ หรือหายใจลำบาก ควรสวมหน้ากากและพบแพทย์โดยแจ้งประวัติสัมผัสสัตว์ปีก

การเฝ้าระวังที่ดีต้องใช้บันทึก ไม่ใช่ความจำ ให้จดจำนวนไก่ อาหาร น้ำ มูล อาการ และการตายทุกวัน หากอัตราตายเพิ่มขึ้นโดยไม่ทราบสาเหตุ หรือไก่หลายตัวแสดงอาการคล้ายกันภายในช่วงสั้น ๆ ให้ถือเป็นเหตุผิดปกติ แม้ยังไม่มีผลตรวจยืนยัน ห้ามขาย ย้าย แลก หรือปล่อยไก่เข้าสนาม

ผู้ดูแลควรสวมถุงมือ หน้ากาก และรองเท้าบูทเมื่อต้องจับไก่ป่วยหรือทำความสะอาดกรง ห้ามนำมือแตะตา จมูก หรือปาก และควรล้างมือด้วยสบู่หลังเสร็จงาน เสื้อผ้าที่ใช้ในโรงเรือนควรซักแยกจากเสื้อผ้าครอบครัว เด็ก ผู้สูงอายุ และผู้มีโรคประจำตัวไม่ควรเข้าเขตกักกัน

หากมีไก่ตาย ห้ามผ่าซากหรือเคลื่อนย้ายไปทิ้งเอง ให้กันคนและสัตว์ออกจากพื้นที่ แล้วโทรแจ้งปศุสัตว์อำเภอหรือสำนักงานปศุสัตว์จังหวัด การแจ้งเร็วช่วยให้เจ้าหน้าที่เก็บตัวอย่าง ประเมินพื้นที่เสี่ยง และกำหนดมาตรการควบคุมได้ตรงจุด

ดูแนวทางสุขอนามัยระหว่างดูแลไก่ได้จาก สุขอนามัยผู้เลี้ยงไก่ชนและการใช้หน้ากาก

เรียนรู้เพิ่มเติม

ขั้นที่ 5: ตรวจสอบระบบและแจ้งเหตุให้ถูกช่องทาง

จะรู้ได้อย่างไรว่าระบบป้องกันไข้หวัดนกทำงานจริง?

ระบบทำงานจริงเมื่อผู้เลี้ยงตรวจพบความผิดปกติได้เร็ว ควบคุมคนและอุปกรณ์ได้ และสามารถระบุแหล่งที่มาของไก่ทุกตัวได้ การมีโรงเรือนสะอาดอย่างเดียวไม่พอ ต้องตรวจบันทึกการกักกัน การล้างฆ่าเชื้อ การตาย และการเคลื่อนย้ายอย่างน้อยสัปดาห์ละครั้ง

ใช้รายการตรวจสอบ 5 ข้อนี้

  • มีรองเท้าและอุปกรณ์เฉพาะฟาร์มหรือไม่
  • ไก่ใหม่ถูกแยกจากฝูงเดิมครบ 14 วันหรือไม่
  • น้ำ อาหาร และมูลถูกป้องกันจากนกป่าหรือไม่
  • มีบันทึกอาการและจำนวนไก่ทุกวันหรือไม่
  • มีเบอร์ปศุสัตว์อำเภอและสัตวแพทย์ติดไว้หรือไม่

จุดตรวจที่ให้ข้อมูลมากกว่าการดูด้วยตาคือประวัติการเคลื่อนย้าย หากไก่ตัวหนึ่งเคยไปตลาด สนามซ้อม หรือพื้นที่ที่มีไก่หลายแหล่ง ให้บันทึกวันเดินทาง กรงที่ใช้ และไก่ที่สัมผัสร่วมกัน ข้อมูลนี้ช่วยจำกัดวงการสอบสวนได้อย่างมาก ส่วนการตรวจทางห้องปฏิบัติการควรดำเนินการโดยเจ้าหน้าที่หรือสัตวแพทย์ ไม่ควรเก็บตัวอย่างเองเพราะเสี่ยงแพร่เชื้อและทำให้ผลคลาดเคลื่อน

กรมปศุสัตว์เป็นหน่วยงานหลักของประเทศไทยด้านการควบคุมโรคสัตว์ ผู้เลี้ยงควรติดตามประกาศพื้นที่ระบาดและข้อกำหนดการเคลื่อนย้ายจาก กรมปศุสัตว์ ก่อนนำไก่ไปสนามหรือรับไก่จากต่างจังหวัด หากมีคำสั่งควบคุมพื้นที่ ต้องปฏิบัติตามทันทีแม้ไก่ของตนยังดูปกติ

สมุดบันทึกสุขภาพไก่ชนวางคู่เครื่องวัดอุณหภูมิและโทรศัพท์สำหรับแจ้งสัตวแพทย์

ตรวจระบบให้ครบวันนี้ดีกว่ารอให้ความเสียหายเกิดขึ้นแล้วค่อยหาสาเหตุ

แก้ปัญหาเมื่อมาตรการป้องกันล้มเหลว

เมื่อพบไก่ป่วยหรือมีไก่ตายผิดปกติ ให้เริ่มจากการหยุดเคลื่อนย้ายและแยกพื้นที่ อย่ารีบล้างจนหลักฐานทั้งหมดหายไป และอย่าให้คนจำนวนมากเข้าไปดูไก่ เพราะทุกคนอาจนำเชื้อออกไปทางรองเท้าและเสื้อผ้า ให้ผู้ดูแลจำนวนน้อยที่สุดสวมอุปกรณ์ป้องกันและทำงานตามเส้นทางจากพื้นที่สะอาดไปพื้นที่เสี่ยง

หากน้ำยาฆ่าเชื้อไม่เห็นผล ให้ตรวจ 4 จุดก่อนเพิ่มความเข้มข้น ได้แก่ การล้างคราบอินทรีย์ การผสมน้ำตามฉลาก ระยะเวลาที่น้ำยาสัมผัสพื้นผิว และอายุของน้ำยาที่เปิดใช้แล้ว การเทน้ำยาเพิ่มโดยไม่แก้ปัญหาคราบมูลอาจไม่ช่วย และทำให้ไก่ระคายเคืองจากสารเคมี หากไก่ไอหลังทำความสะอาด ให้ย้ายไก่ออกจากบริเวณนั้นและปรึกษาสัตวแพทย์

หากไก่ใหม่ป่วยระหว่างกักกัน ห้ามนำกลับไปขายหรือคืนแหล่งเดิมจนกว่าจะได้รับคำแนะนำ ให้บันทึกวันที่เริ่มอาการและรายชื่อไก่ที่สัมผัสร่วมกัน ปัญหาที่เกิดบ่อยอีกอย่างคือผู้เลี้ยงให้ยาหลายชนิดพร้อมกันจนบดบังอาการและทำให้วินิจฉัยยาก การรักษาควรทำตามสัตวแพทย์ ไม่ใช่สูตรจากกลุ่มสนทนา

วิธีรับมือไก่ชนป่วยและการประสานสัตวแพทย์

สรุป: ป้องกันก่อนเชื้อเข้าฟาร์ม

การป้องกันไข้หวัดนกในไก่ชนมีหัวใจอยู่ที่ 5 เรื่อง คือ โรงเรือนปิดกั้นสัตว์ป่า การกักไก่ใหม่อย่างน้อย 14 วัน การควบคุมน้ำอาหารและมูล การเฝ้าระวังอาการทุกวัน และการแจ้งเจ้าหน้าที่เมื่อพบความผิดปกติ อย่ารอผลตรวจหรืออาการรุนแรงก่อนหยุดเคลื่อนย้าย เพราะช่วงแรกคือเวลาที่ควบคุมการแพร่เชื้อได้ดีที่สุด

คู่มือไก่ชนสนับสนุนการเลี้ยงที่รับผิดชอบต่อไก่ คนในบ้าน และผู้เลี้ยงรายอื่น หากพบไก่ตายผิดปกติ ให้แยกพื้นที่ สวมอุปกรณ์ป้องกัน และติดต่อกรมปศุสัตว์หรือสัตวแพทย์ทันที การป้องกันที่เคร่งครัดอาจดูยุ่งยาก แต่คุ้มกว่าการเสียทั้งฝูงและกระทบสุขภาพคน

อ่านแนวทางดูแลไก่ชนอย่างเป็นระบบก่อนปรับใช้กับฟาร์มของคุณ

เรียนรู้เพิ่มเติม

คำถามที่พบบ่อย

ถาม: ไข้หวัดนกในไก่ชนคืออะไร?

ตอบ: ไข้หวัดนกคือโรคติดเชื้อไวรัสในสัตว์ปีกที่อาจเกิดจากสายพันธุ์ H5N1 หรือ H7N9 และบางสายพันธุ์สามารถติดคนได้ เชื้อแพร่ผ่านสารคัดหลั่ง มูล น้ำ อุปกรณ์ และการสัมผัสสัตว์ป่วยหรือตาย ไก่ชนที่เดินทางไปหลายพื้นที่มีความเสี่ยงเพิ่มขึ้น จึงควรแยกไก่ใหม่ ตรวจอาการทุกวัน และติดตามประกาศจากกรมปศุสัตว์

ถาม: ป้องกันไข้หวัดนกในไก่ชนต้องเริ่มจากอะไร?

ตอบ: ควรเริ่มจากการปิดโรงเรือน ป้องกันนกป่า แยกรองเท้าและอุปกรณ์ และกักไก่ใหม่อย่างน้อย 14 วัน จากนั้นจัดน้ำและอาหารให้พ้นมูลสัตว์ พร้อมบันทึกสุขภาพไก่ทุกวัน การทำเพียงขั้นเดียวไม่เพียงพอ เพราะเชื้ออาจเข้าทางคน กรง รถขนส่ง หรือน้ำปนเปื้อน

ถาม: การกักไก่ใหม่ 14 วันเพียงพอหรือไม่?

ตอบ: การกัก 14 วันเป็นระยะพื้นฐานที่ช่วยสังเกตอาการ แต่ไม่รับรองว่าไก่ปลอดเชื้อทุกกรณี หากมาจากพื้นที่เสี่ยงหรือสัมผัสไก่จำนวนมาก ควรปรึกษาสัตวแพทย์เรื่องการตรวจและขยายระยะกักกัน ระหว่างนั้นห้ามใช้อุปกรณ์ร่วมและห้ามนำเข้าฝูงเดิมแม้ไก่จะดูแข็งแรง

ถาม: น้ำยาฆ่าเชื้อกับการล้างโรงเรือนต่างกันอย่างไร?

ตอบ: การล้างโรงเรือนเอามูล ฝุ่น และคราบอินทรีย์ออก ส่วนน้ำยาฆ่าเชื้อใช้ลดเชื้อที่เหลือบนพื้นผิว ทั้งสองขั้นตอนต้องทำต่อเนื่องกัน เพราะน้ำยาจะทำงานได้แย่ลงเมื่อมีคราบมูลหนา ควรล้างก่อน ใช้น้ำยาตามฉลาก และปล่อยให้พื้นผิวสัมผัสน้ำยานานตามคำแนะนำ

ถาม: ถ้าไก่ชนมีอาการหายใจลำบากควรทำอย่างไร?

ตอบ: ให้แยกไก่ตัวนั้นทันที หยุดเคลื่อนย้ายไก่ทั้งฝูง และติดต่อสัตวแพทย์หรือปศุสัตว์อำเภอ อย่าผ่าซาก อย่าแจกจ่ายไก่ และอย่าให้ยาปฏิชีวนะเอง เพราะอาการหายใจลำบากอาจเกิดจากหลายโรค รวมถึงโรคติดเชื้อที่ต้องแจ้งหน่วยงาน ผู้ดูแลควรสวมหน้ากาก ถุงมือ และล้างมือหลังสัมผัส

ถาม: คนเลี้ยงไก่ชนติดไข้หวัดนกได้หรือไม่?

ตอบ: คนสามารถติดไข้หวัดนกได้เมื่อสัมผัสสัตว์ปีกป่วย ตาย มูล หรือสารคัดหลั่งโดยไม่ป้องกัน ความเสี่ยงสูงขึ้นเมื่อทำงานในพื้นที่อากาศปิดหรือจับซากด้วยมือเปล่า หากมีไข้ ไอ เจ็บคอ หายใจลำบาก หรืออาการผิดปกติหลังสัมผัสไก่ ให้พบแพทย์ทันทีและแจ้งประวัติสัมผัสสัตว์ปีก

ถาม: การป้องกันไข้หวัดนกในไก่ชนมีค่าใช้จ่ายสูงไหม?

ตอบ: ค่าใช้จ่ายเริ่มต้นขึ้นอยู่กับขนาดฟาร์ม แต่พื้นฐานสำคัญใช้เงินไม่มาก ได้แก่ ตาข่าย รองเท้าบูท ถุงมือ หน้ากาก ภาชนะปิด และน้ำยาฆ่าเชื้อตามฉลาก ค่าใช้จ่ายจะเพิ่มหากต้องปรับโรงเรือน ตรวจทางห้องปฏิบัติการ หรือจ้างสัตวแพทย์ อย่างไรก็ตาม การป้องกันมักคุ้มกว่าความเสียหายจากการสูญเสียทั้งฝูงและหยุดการเคลื่อนย้าย

ขอบคุณที่อ่าน

§

คู่มือไก่ชน · Editorial Archive

บทความที่เกี่ยวข้อง